Επιβράδυνση παγκόσμιας οικονομίας

«Η κλιμάκωση των εμπορικών εντάσεων μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, η ανάγκη για αυστηρότερες πιστώσεις στην Κίνα, το μακροοικονομικό άγχος στην Αργεντινή και την Τουρκία, οι διαταραχές στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας στη Γερμανία και η αυστηρότερη χρηματοοικονομική πολιτική παράλληλα με την εξομάλυνση της νομισματικής πολιτικής στις μεγαλύτερες αναπτυγμένες οικονομίες μια σημαντικά εξασθενημένη παγκόσμια επέκταση, ιδιαίτερα κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2018,μείωθηκε η επιτάχυνση της παγκόσμιας οικονομίας» συμφωνα με την Παγκόσμια Οικονομική Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Ο Οικονομικός Σύμβουλος και επικεφαλής του Τμήματος Ερευνών Gita Gopinath του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου επισήμανε «Με αυτή την αδυναμία να αναμένεται να συνεχιστεί το πρώτο εξάμηνο του 2019, η νέα μας Παγκόσμια Οικονομική Πρόβλεψη προβλέπει την επιβράδυνση της ανάπτυξης το 2019 για το 70% της παγκόσμιας οικονομίας. Η παγκόσμια ανάπτυξη υποχώρησε στο 3,6% το 2018 και αναμένεται να επιβραδυνθεί περαιτέρω στο 3,3% το 2019.
Η αναθεώρηση προς τα κάτω της αύξησης κατά 0,2 εκατοστιαίες μονάδες για το 2019 είναι επίσης ευρεία. Αντικατοπτρίζει αρνητικές αναθεωρήσεις για αρκετές μεγάλες οικονομίες, συμπεριλαμβανομένης της ζώνης του ευρώ, της Λατινικής Αμερικής, των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ηνωμένου Βασιλείου, του Καναδά και της Αυστραλίας.
Μετά από αυτή την αδύναμη εκκίνηση, η ανάπτυξη αναμένεται να ανακάμψει το δεύτερο εξάμηνο του 2019. Η ανάκαμψη αυτή υποστηρίζεται από τη σημαντική κατοχύρωση της νομισματικής πολιτικής από τις μεγάλες οικονομίες, η οποία κατέστη δυνατή λόγω της έλλειψης πληθωριστικών πιέσεων παρά την άνοδο των δυνατοτήτων. Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Τράπεζα της Αγγλίας έχουν μετατοπιστεί σε μια περισσότερο ευνοϊκή στάση πολιτικής. Η Κίνα έχει επιταχύνει τα δημοσιονομικά και νομισματικά της κίνητρα ως απάντηση στα εμπορικά τιμολόγια. Επιπλέον, οι προοπτικές για τις εμπορικές εντάσεις μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας βελτιώθηκαν καθώς διαμορφώνεται η προοπτική μιας εμπορικής συμφωνίας.
Τώρα, αυτές οι απαντήσεις συνέβαλαν στην αντιστροφή των αυστηρότερων οικονομικών συνθηκών σε διαφορετικό βαθμό μεταξύ των χωρών. Οι αναδυόμενες αγορές γνώρισαν κάποια επανάληψη των ροών χαρτοφυλακίου, μείωση του κρατικού κόστους δανεισμού τους και ενίσχυση των νομισμάτων τους σε σχέση με το αμερικανικό δολάριο. Ενώ η βελτίωση των χρηματοπιστωτικών αγορών υπήρξε ταχεία, οι παράγοντες της πραγματικής οικονομίας αργούν να υλοποιηθούν. Τα μέτρα βιομηχανικής παραγωγής και επενδύσεων παραμένουν αδύναμα προς το παρόν σε πολλές μεγάλες οικονομίες και το παγκόσμιο εμπόριο δεν έχει ακόμη ανακάμψει. Με βελτιωμένες προοπτικές για το δεύτερο εξάμηνο του 2019, η παγκόσμια ανάπτυξη το 2020 αναμένεται να επανέλθει στο 3,6%. Η ανάκαμψη αυτή είναι επισφαλής και επικεντρώνεται στην ανάκαμψη των αναδυόμενων αγορών και των αναπτυσσόμενων οικονομιών, όπου η αύξηση αναμένεται να αυξηθεί από 4,4% το 2019 σε 4,8% το 2020. Συγκεκριμένα, βασίζεται στην αναμενόμενη ανάκαμψη της ανάπτυξης στην Αργεντινή και την Τουρκία και σε ορισμένες άλλες υπογραμμισμένες οικονομίες και συνεπώς υπόκειται σε σημαντική αβεβαιότητα. Η ανάπτυξη των προηγμένων οικονομιών θα επιβραδυνθεί ελαφρά το 2020, παρά την προβλεπόμενη μερική ανάκαμψη στη ζώνη του ευρώ, καθώς ο αντίκτυπος των δημοσιονομικών κινήτρων των ΗΠΑ μειώνεται και η ανάπτυξη τείνει προς περιορισμένο δυναμικό για τον όμιλο λόγω των τάσεων γήρανσης και της χαμηλής αύξησης της παραγωγικότητας.
Πέραν του 2020, η παγκόσμια ανάπτυξη αναμένεται να σταθεροποιηθεί γύρω στο 3,5%, ενισχυμένη κυρίως από την ανάπτυξη στην Κίνα και την Ινδία και το αυξανόμενο βάρος τους στο παγκόσμιο εισόδημα. Η ανάπτυξη στην αναδυόμενη αγορά και στις αναπτυσσόμενες οικονομίες θα σταθεροποιηθεί στο 5%, αν και με σημαντικές παραλλαγές, καθώς η αναδυόμενη Ασία συνεχίζει να αναπτύσσεται ταχύτερα από άλλες περιοχές. Παρόμοιο μοτίβο ισχύει και για τις χώρες χαμηλού εισοδήματος με μερικούς, ιδιαίτερα εισαγωγείς βασικών εμπορευμάτων, αυξάνοντας ραγδαία, ενώ άλλοι υποχωρούν πίσω από τον προηγμένο κόσμο κατά κεφαλήν όρο.
Επομένως, ενώ η παγκόσμια οικονομία συνεχίζει να αναπτύσσεται με λογικό ρυθμό και η παγκόσμια ύφεση δεν περιλαμβάνεται στις προβολές της βασικής γραμμής, υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι. Οι εντάσεις στην εμπορική πολιτική θα μπορούσαν να αναζωπυρωθούν και να διαδραματίσουν άλλους τομείς, όπως ο τομέας των αυτοκινήτων, με μεγάλες διαταραχές στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού. Η ανάπτυξη σε συστημικές χώρες, περιοχές, όπως η ευρωζώνη και η Κίνα, θα μπορούσε να εκπλήξει στο μειονέκτημα και οι κίνδυνοι γύρω από το Brexit παραμένουν αυξημένοι.
Η επιδείνωση του συναισθήματος της αγοράς θα μπορούσε να καταστήσει αυστηρότερες τις χρηματοπιστωτικές συνθήκες σε ένα περιβάλλον μεγάλου χρέους ιδιωτικού και δημόσιου τομέα σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των κινδύνων κυρώσεων κατά των πιστωτικών ιδρυμάτων. Δεδομένων των κινδύνων αυτών, είναι επιτακτική η αποφυγή δαπανηρών πολιτικών λαθών. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να συνεργαστούν για να εξασφαλίσουν ότι η αβεβαιότητα πολιτικής δεν θα αποδυναμώσει περαιτέρω τις επενδύσεις.
Η δημοσιονομική πολιτική θα πρέπει να διαχειριστεί τις συμφωνίες μεταξύ της υποστήριξης της ζήτησης, της προστασίας των κοινωνικών δαπανών και της διασφάλισης ότι το δημόσιο χρέος παραμένει σε μια βιώσιμη πορεία με τον βέλτιστο συνδυασμό ανάλογα με τις ιδιαίτερες συνθήκες της κάθε χώρας.
Οι πολιτικές του χρηματοπιστωτικού τομέα πρέπει να αντιμετωπίζουν προληπτικά τα τρωτά σημεία, αναπτύσσοντας μακροπροληπτικά εργαλεία, όπως αντικυκλικά κεφαλαιακά αποθέματα, γεγονός που καθίσταται πιο επείγον από την πιθανότητα τα επιτόκια να παραμείνουν χαμηλά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Η νομισματική πολιτική θα πρέπει να παραμείνει εξαρτώμενη από τα δεδομένα, να κοινοποιηθεί καλά και να διασφαλίσει ότι οι προσδοκίες για τον πληθωρισμό παραμένουν σταθεροποιημένες.
Σε όλες τις οικονομίες, επιβάλλεται να αναληφθούν δράσεις που θα ενισχύσουν το δυναμικό παραγωγής, θα βελτιώσουν την περιεκτικότητα και θα ενισχύσουν την ανθεκτικότητα. Υπάρχει ανάγκη για μεγαλύτερη πολυμερή συνεργασία για την επίλυση των εμπορικών συγκρούσεων, την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος και των κινδύνων από την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της διεθνούς φορολογίας.
Αυτή είναι μια λεπτή στιγμή για την παγκόσμια οικονομία. Εάν οι κίνδυνοι καθοδικών επιπτώσεων δεν υλοποιηθούν και η πολιτική στήριξη που έχει τεθεί σε εφαρμογή είναι αποτελεσματική, η παγκόσμια ανάπτυξη πρέπει να ανακάμψει. Εάν, ωστόσο, προκύψει κάποιος από τους σημαντικότερους κινδύνους, τότε οι αναμενόμενες ανακτήσεις σε έντονες οικονομίες, σε οικονομίες υψηλού χρέους, στις οικονομίες που εξαρτώνται από τις εξαγωγές, ενδέχεται να εκτροχιαστούν. Στην περίπτωση αυτή, οι πολιτικοί θα πρέπει να προσαρμοστούν. Ανάλογα με τις περιστάσεις, αυτό μπορεί να απαιτεί συγχρονισμένα, αν και χωροταξικά, δημοσιονομικά κίνητρα σε όλες τις οικονομίες, συμπληρωμένα από μια ευνοϊκή νομισματική πολιτική. Τέλος, οι επαρκείς πόροι για πολυμερείς θεσμούς παραμένουν ουσιώδεις για τη διατήρηση ενός αποτελεσματικού παγκόσμιου δικτύου ασφαλείας, το οποίο θα συμβάλει στη σταθεροποίηση της παγκόσμιας οικονομίας.»

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail